Viking Olov Björk (ur. 3 grudnia 1918 w Sunnansjö, zm. 18 lutego 2009 w Sztokholmie) – szwedzki kardiochirurg.

Po ukończeniu edukacji medycznej w Szwecji, podczas której wiedzę zdobywał na trzech uniwersytetach, w: Lund, Uppsali i Malmö w 1942 Björk pracował jako stypendystka we Włoszech pod kierunkiem Vincenzo Monaldiego, badając gruźlicę. Jego doniesienie pt. „Leczenie gruźliczych jam płuc według Monaldiego” stało się pierwszą z kilkuset jego publikacji z zakresu chirurgii płuc i kardiochirurgii. W następnych latach pracował w szpitalu Brompton w Londynie, gdzie miał kontakt ze słynnymi chirurgami płuc Tudorem Edwardsem, Sir Clementem Pricem Thomasem i doktorem Dwight Harkenem, pionierem kardiochirurgii. Wywarli oni duży wpływ na dalszy kierunek jego rozwoju i dzięki nim zainteresował się kardiochirurgią .

Wkrótce potem w szpitalu Sabbatsberg (Sztokholm) Viking był częścią zespołu współpracującego z Clarence’em Crafoordem, który był pionierem operacji naprawczych koarktacji aorty. Crafoord, który był zainteresowany tematyką krążenia pozaustrojowego, skierował Björka do pracy w swoim laboratorium z Emilem Andersonem, inżynierem mechanikiem w firmie AGA. W wyniku ich współpracy powstał utleniacz dyskowy, który Björk wykorzystał w swojej pracy doktorskiej pt.