Do największych osiągnięć można zaliczyć: odkrycie dotyczące zwiększonego prawdopodobieństwa wystąpienia objawowych wtórnych zwężeń tętnic szyjnych po leczeniu stentem endowaskularnym, w porównaniu do otwartej techniki chirurgicznej, wykazanie wyższości materiału własnego nad łatami z tworzyw sztucznych w eksperymentalnych zabiegach rekonstrukcyjnych tętnic szyjnych, wykazanie przewagi oceny ultrasonograficznej przepływu w tętnicy środkowej mózgu i ciśnienia wypływu wstecznego nad badaniem wywołanych potencjałów czuciowych jako metody oceny wydajności krążenia obocznego mózgu w czasie braku przepływu po stronie poddawanej endarterektomii, wykazanie że w porównaniu z metodą zachowawczą leczenia ostrych rozwarstwień aorty typu B zastosowanie stent-graftu wewnątrznaczyniowego po roku powoduje częstsze wykrzepianie światła rzekomego połączone ze zmniejszeniem jego średnicy, a jednocześnie poszerzenie światła prawdziwego, opracowanie metody zapobiegającej migracji stent-graftów poprzez zastosowanie śrubek wewnątrznaczyniowych, wprowadzenie metody operacji dwuczasowej w leczeniu stent-graftami tętniaków piersiowo-brzusznych w celu zmniejszenia ryzyka niedowładu kończyn dolnych po zabiegu, ocena możliwości i wyników leczenia wewnątrznaczyniowego tętniaków aorty piersiowo-brzusznej będących powikłaniami rozwarstwień.