Gdy koalicja rządowa rozpadła się na tle sporów dotyczących energetyki jądrowej (Ola Ullsten sytuował się jako jej zwolennik), w październiku 1978 został premierem rządu mniejszościowego, którym kierował do października 1979. Następnie do 1982 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych, od 1980 jednocześnie ponownie był wicepremierem.
W 1983 oddał przywództwo w partii, zastąpił go wówczas Bengt Westerberg. Przeszedł do pracy w dyplomacji, zajmując stanowiska ambasadora Szwecji w Kanadzie (1984–1989) i we Włoszech (1989–1996).
Przypisy
Kategoria:Politycy Liberałów (Szwecja) Kategoria:Premierzy Szwecji Kategoria:Szwedzcy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Szwedzcy parlamentarzyści Kategoria:Ambasadorowie Szwecji w Kanadzie Kategoria:Ambasadorowie Szwecji we Włoszech Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2018