Lewicki działał także w polskim ruchu oporu (Armia Krajowa) i był poszukiwany przez Gestapo. W zębach nosił pigułkę samobójczą. W czerwcu poradził Szpilmanowi opuszczenie mieszkania w obawie, że Niemcy mogą go szukać w tym mieszkaniu (Szpilman zdecydował się tam pozostać do czasu, gdy sytuacja zmusiła go do opuszczenia go, co nastąpiło 12 sierpnia). Niektóre źródła podają, że Lewicki miał żonę Helenę, która również pomagała Szpilmanowi, choć inne źródło podaje, że Lewicki ożenił się dopiero po wojnie. Szpilman przebywał w mieszkaniu Heleny po incydencie z 12 sierpnia.
W 1944 Lewicki wziął udział w powstaniu warszawskim pełniąc służbę, w stopniu chorążego, w Szefostwie Żandarmerii Kwatery Głównej Okręgu Warszawskiego AK i posługując się pseudonimem „Sar”. mały|Tablica pamiątkowa domu przy ul. Puławskiej 83 W filmie Pianista z 2002 roku część historii Lewickiego została wpleciona w historię Marka Gębczyńskiego„Tata uratował pianistę”. Dziennik Zachodni. 2002.. W tym filmie pojawia się także mieszkanie Lewickiego, choć w niewłaściwej lokalizacjiDzierzbicka, Katarzyna (2015). „Szpilman: dwa lata w ukryciu” (PDF). Pamięc i Sprawiedliwość. 1 (34): 62–65..