Depozytariuszkami wiedzy i praktycznych umiejętności wykonywania czarnej ceramiki w Quinchamalí i Santa Cruz de Cuca są w przeważającej mierze kobiety. Tradycja przekazywana jest z pokolenia na pokolenie po linii matczynej; istnieją żeńskie linie rodowe (m.in. Montti, Villeutas czy Gallegos), których produkty wyróżniają się własnym, charakterystycznym stylem. Praktyka ta jest źródłem autonomii społecznej i ekonomicznej kobiet i tworzy model płci zrywający z tradycyjnie podrzędną rolą kobiet na chilijskich obszarach wiejskich.
Zagrożenie Wyrób ceramiki w Quinchamalí i Santa Cruz de Cuca jest tradycją zagrożoną, głównie przez czynniki demograficzne, środowiskowe oraz zmieniający się kontekst społeczny. Transmisja wiedzy i umiejętności staje się ograniczona, ponieważ młodzi ludzie z obu miejscowości migrują do miast, gdzie podejmują edukację i pracę. Dostęp do surowców niezbędnych do produkcji wyrobów ceramicznych w tym regionie również jest coraz trudniejszy ze względu na utratę różnorodności biologicznej i degradację gleby.