Rządy Napoleona W ciągu dziesięciu miesięcy spędzonych na Elbie, poza utworzeniem małej marynarki wojennej i armii, Napoleon rozwinął znajdujące się na wyspie kopalnie żelaza, nadzorował budowę nowych dróg, wydał dekrety w sprawie nowoczesnych metod rolnictwa oraz zreformował wyspiarski system prawny i edukacyjny.
Rezydencje Villa Napoleonica (lub Villa San Martino) to jedna z dwóch rezydencji zajmowanych w Portoferraio przez Napoleona podczas jego wygnania na wyspie. Druga, Palazzina dei Mulini, znajduje się w historycznym centrum miasta Portoferraio, 3,5 kilometra na północny wschód od Villi San Martino. W 1839 roku Anatoli Demidow di San Donato, rosyjski przemysłowiec i mecenas, wielki wielbiciel Napoleona i mąż siostrzenicy cesarza, księżniczki Matyldy Bonaparte, zlecił florenckiemu architektowi Niccolò Matasowi zbudowanie Galerii Demidoff u podnóża pierwotnego budynku.
Upadek 26 lutego 1815 roku, po prawie 10 miesiącach rządów na Elbie, Napoleon uciekł z wyspy i wylądował w południowej Francji, aby odzyskać władzę. Po porażce w bitwie pod Waterloo Napoleon został przetransportowany przez Brytyjczyków na Wyspę Świętej Heleny, gdzie pozostał w niewoli aż do swojej śmierci w maju 1821 roku. Na kongresie wiedeńskim suwerenność wyspy została przekazana Wielkiemu Księstwu Toskanii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historyczne państwa na Półwyspie Apenińskim Kategoria:Napoleon Bonaparte