W latach 1951–1955 był więźniem łagru i przymusowym robotnikiem w kopalni w Karagandzie w Kazachstanie. 20 października 1955 r. w wyniku rewizji wyroku wyszedł na wolność. Choć namawiany na wyjazd do Polski w jej nowych granicach, to jednak pozostał w Nowym Mieście. W latach 1957–1987 obsługiwał dodatkowo kościół w Dobromilu. W 1990 r., po 53. latach posługi, ze względu na zły stan zdrowia wyjechał do rodzinnej miejscowości. W 1992 r. odzyskał obywatelstwo polskie. W 1993 r. otrzymał godność kapelana honorowego Ojca Świętego.
Został pochowany na cmentarzu w Grodzisku. Jego posługę w Nowym Mieście upamiętnia tablica na tamtejszym kościele.
Drogę kapłańską obrało także dwóch jego młodszych braci, Tadeusz (ksiądz diecezjalny) i Ludwik Stanisław (franciszkanin).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Duchowni archidiecezji przemyskiej Kategoria:Ludzie związani ze Strzyżowem Kategoria:Ludzie związani z Nowym Miastem (obwód lwowski) Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1945–1989 Kategoria:Polscy zesłańcy do Kazachstanu Kategoria:Ofiary prześladowań antykatolickich Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji komunistycznych Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Zmarli w 1994