Genowefa Widlicka (ur. 11 lipca 1918 w Leszczydole-Nowinach, zm. 14 kwietnia 2013 w Warszawie) – żołnierka Armii Krajowej Obwodu „Radzymin”, komendantka Wojskowej Służby Kobiet Placówki XIV Pniewo, komendantka Ośrodka IV Leśno-Nadbużańskiego.

Życiorys Urodziła się 11 lipca 1918 w Leszczydole-Nowinach. Pod koniec lat 20. XX w. wraz z rodziną przeniosła się do Nowogródka i tam kontynuowała naukę.

Przed wojną kierowała kantyną 79 pp w Słonimiu. Była kierowniczką kantyny polowej przy 79 pp w wojnie obronnej 1939.

Dzięki Janowi Widlickiemu nawiązała kontakt ze Służbą Zwycięstwu Polsce w październiku 1939. Ślub wzięli miesiąc później – 21 listopada 1939.

1 listopada 1939 została zaprzysiężona przez kpt. dypl. Jerzego Jurkowskiego. Przydzielono ją do sztabu placówki SZP w Pruszkowie. Jej zadaniem było werbowanie do organizacji zaufanych ludzi, wybór i przygotowanie punktów kontaktowych, kolportaż prasy oraz prowadzenie wywiadu wojskowego na terenie Pruszkowa i Warszawy.

W 1940 z powodu serii aresztowań Pruszkowie Genowefa i Jan Widliccy przenieśli się w okolice Wyszkowa. Pod ps.