Zagórze – dawna gmina wiejska, istniejąca przejściowo w 1915 roku na okupowanym Zagłębiu Dąbrowskim podczas I wojny światowej. Siedzibą władz gminy był obszar dworski Zagórze.

Podczas I wojny światowej gmina Zagórze, należąca od 1867 do powiatu będzińskiego pod zaborem rosyjskim, została przedzieloną granicą państw okupacyjnych. Jej wschodnia, zasadnicza część z Zagórzem znalazła się pod okupacją austriacką, gdzie weszła w skład nowo utworzonego powiatu dąbrowskiego, zachowując nazwę Zagórze. Natomiast zachodnia część gminy Zagórze znalazła się pod okupacją niemiecką, gdzie weszła w skład reformowanego powiatu będzińskiego. W części tej okupant niemiecki utworzył 27 lutego 1915 drugą, odrębną gminę Zagórze, składającą się z następujących miejscowościKreis-Blatt des Kreises Bendzin, 1915, No. 2 (str. 8): Józefów, Konstantynów (z Pekinem), Modrzejów (z Hutą Puszkin), Środula, obszerna, niezurbanizowana część Zagórza na zachód od drogi Niwka–Dańdówka–ZagórzeWspółczesny ciąg ulic: Wojska Polskiego–11 Listopada–Braci Mieroszewskich, stanowiąca głównie obszar dworski Zagórze-Majątek, obszerna, niezurbanizowana część Dańdówki na zachód od drogi Niwka–Dańdówka–Zagórze, obejmująca rurkownię i cegielnię Hrabia Renard oraz fabrykę lin drucianych A.