Stanisław Jan Iżycki (ur. 8 maja 1881 w Powodowie, zm. 15 marca 1941 w Budapeszcie) – komisarz rządowy miasta Łodzi (1919–1927).

Życiorys Podczas I wojny światowej służył jako oficer i dostał się do niewoli niemieckiej – przebywał w oficerskim obozie jenieckim w Werl. W 1922 figurował jako oficer Rezerwy Wojska Polskiego w stopniu podporucznika artylerii. W latach 1919–1927 pełnił funkcję komisarza rządowego na miasto Łódź. Jako komisarz m.in. działał w strajkowych komisjach rozjemczych, angażował się w działalność w Łódzkim Chrześcijańskim Towarzystwie Dobroczynności. Od 1 czerwca 1928 pełnił funkcję dyrektora łódzkiego oddziału Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeń, w tym samym roku został także członkiem zarządu Łódzkiej Straży Ogniowej Ochotniczej. Był członkiem i współzałożycielem Towarzystwa Polsko-Rumuńskiego, członkiem zarządu towarzystwa Polsko-Szwedzkiego w Łodzi. Podczas II wojny światowej służył jako porucznik rezerwy artylerii. Wraz ze swoim oddziałem przebywał jako uchodźca w obozie oficerów polskich w Eger.