W każde z dwóch skrzydeł nastawy ołtarzowej wkomponowano płyciny z trzema dwustronnymi obrazami malowanymi na deskach. Największy obraz jest w środkowej części - w lewym skrzydle przedstawia on na stronie wewnętrznej św. Marię z Dzieciątkiem, a na zewnętrznej scenę Zwiastowania, w prawym skrzydle odpowiednio: św. Elżbietę i narodzenie Jezusa. Nad i pod nimi umieszczono po mniejszym obrazie, od strony zewnętrznej z portretem jednego z czterech Ewangelistów, a od wewnętrznej z postacią anioła, przy czym para dolna nie zachowała sięSzymczak 2021, s. 188, 195Dudziak 2023, s. 34.

Płaskorzeźbione sceny na srebrnych plakietach wykonano techniką repusowania i cyzelowania. W zwieńczeniu była tylko jedna plakieta, ale za to największa ze wszystkich (30 × 21 cm). Przedstawiała Dawida grającego na harfie i była wzorowana na rysunku Hansa RottenhammeraSzymczak D., 2015: Srebrny ołtarz darłowski - ocalone dziedzictwo Gryfitów. Darłowskie Zeszyty Naukowe, nr 11, s. 46. Zaginęła podczas wojny. W nastawie 12 plakietek z wyobrażeniami różnych epizodów Pasji otaczało centralnie ulokowaną większą plakietę z Pokłonem Trzech Króli (24 × 18 cm). Ta ostatnia zachowała się, podobnie jak sześć mniejszych.