Carlota coigue – gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych i podrodziny Agrypninae, jedyny z monotypowego rodzaju Carlota. Endemit chilijskich lasów walwidyjskich.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2014 roku przez Elizabeth T. Arias-Bohart na łamach „ZooKeys”. Jako lokalizację typową wskazano Flor del Lago Ranch Villarrica w chilijskim regionie Araukania. Nazwę rodzajową autorka nadała na cześć matki, Carloty Tobar Vegi, zaś epitet gatunkowy pochodzi od słowa coigüe − zwyczajowej nazwy bukana Nothofagus dombeyi.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 3,7 do 4,2 raza większej niż szerokość; u holotypu długości 8,6 mm i szerokości 2,2 mm. Wierzch ciała jest krótko i gęsto owłosiony. Głowa jest czarna, poprzeczna, o wyłupiastych i nieowłosionych oczach, silnych listwach nadczułkowych, zaopatrzonym w żeberko rejonie czołowo-nadustkowym, poprzecznej i niewielkiej wardze górnej oraz czułkach zbudowanych z jedenastu członów, z których te od trzeciego do dziesiątego są mocno piłkowane. Przedplecze jest kwadratowawe, o bokach zaopatrzonych w żeberka. Ubarwienie ma czarne z rudą, trójkątną łatką w tyle. Tarczka cechuje się pomarańczowym środkiem.