Napęd Okręt napędzały dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania (VTE) firmy Humphrys Tennant & Co, poruszające dwie śruby. Parę wytwarzało osiem opalanych węglem kotłów cylindrycznych (płomieniówkowych), w tym cztery podwójne (dwustronne) i cztery pojedyncze. Siłownia okrętowa miała projektową łączną moc indykowaną 15 750 hp przy ciągu wymuszonym w paleniskach, pozwalającą na osiąganie prędkości średniej 22,5–23 węzły podaje 22,5 węzła, i podają 23 węzły, zgadzając się co do mocy 15 750 ihp, natomiast rocznik podaje moc 15 000 ihp przy ciągu wymuszonym i prędkość 24 węzły.. Na próbach okręt osiągnął przy ciągu naturalnym moc 10 300 hp i prędkość 21,5 węzłaTak ; niejasno pisze o „łącznej stałej mocy 10 000 KM” i prędkości 20,5 węzła. Na próbach zakładowych osiągnięto przy ciągu wymuszonym moc 16 034 hp i prędkość średnią 22,92 węzła, a podczas 3-godzinnych prób w Chile w 1909 roku – 24,73 węzłaTak według , nieznacznie inaczej podaje 24,75 węzła..
Normalny zapas węgla wynosił 350 ton, natomiast maksymalny 1028 ton. Zasięg określany jest na 7200 Mm przy prędkości 10 węzłów.