Twórczość leksykograficzna Murmellius jest autorem kilku znaczących prac leksykograficznych, m.in. słownika łacińsko-niderlandzkiego. Zgodnie z ówczesnymi tendencjami językiem wyjściowym była łacina. Słownik ukazał się w roku 1513 w Kolonii i stanowił pierwszą część 4-tomowego dzieła przeznaczonego do użytku szkolnego. Został najpierw zaadaptowany dla języka niemieckiego, i ta wersja: słownik łacińsko-niemiecki stała się podstawą do opracowania słownika łacińsko-niemiecko-polskiego. Słownik ukazał się w Krakowie w oficynie Hieronima Vietora w roku 1528. Był to więc jeden z pierwszych słowników na ziemiach polskich z językiem niemieckim i polskim. Dictionarius Murmelii variarum rerum cieszył się w Polsce dużą popularnością i był wznawiany wielokrotnie aż do roku 1666. Zawierał ok. 2600 haseł w układzie tematycznym (nie alfabetycznym). Poszczególne rozdziały odsyłają do takich pojęć jak: O Bogu i Niebie, Zjawiska pogodowe, Kwiaty, Potrawy itp.