Umiński jednak koncentruje się na pozytywnym aspekcie zwycięstwa człowieka nad siłami natury, a sytuacja „oślepionych i poparzonych Indian” jest wspomniana na marginesie. Jak pisze Makuch: „Groza tego zjawiska zostaje zignorowana, a lęk przed modernizacją stłumiony. Rozwój nauki i techniki oślepia; Umiński nie dostrzega zagrożenia czyhającego za tym jasnym światłem”Wróblewski (2005), s. 205.

Odbiór Recenzent z 1894 z „Kuriera Warszawskiego” chwalił powieść, pisząc „Wszystkie powieści fantastyczne p. Umińskiego zasługują ze wszech miar na uznanie i poparcie. Dodają one do bogatej bajki obcych autorów w tym rodzaju pierwiastek swojski”.

W 1885 roku o książce pisał recenzent czasopisma „Ateneum”. Pochwalił walory edukacyjne powieści („przedstawienie wiadomości geograficznych, klimatycznych, itp.”) i konstrukcję postaci bohaterów, podsumowując, że „powieść ta może istotnie żywo zająć uczniów klas realnych, obeznanych z naukami przyrodniczymi i matematyką; a w niektórych scenach rozwiją niepospolitą siłę dramatyczną”.