14 września 1944 awansowany na stopień generała-majora, objął stanowisko szefa sztabu generalnego armii bułgarskiej. Zdymisjonowany 15 grudnia 1944, a wkrótce potem awansowany na stopień generała-porucznika. W grudniu 1944 objął dowództwo 3 armii. 20 lipca 1945 przeniesiony do rezerwy. Do 1949 działał we władzach partii Zweno, aż do jej rozwiązania. W 1953 aresztowany i oskarżony o udział w tłumieniu powstania wrześniowego w 1923. Skazany na karę śmierci przez Trybunał Ludowy i rozstrzelany.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (1919) porucznik (Поручик) (1923) kapitan (Капитан) (1928) major (Майор) (1935) podpułkownik (Подполковник) (1939) pułkownik (Полковник) (1942) generał major (Генерал-майор) (1944) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (1944)
Odznaczenia Order za Waleczność III st. kl. I Order Zasługi Wojskowej kl.II Order Świętego Aleksandra III st. z mieczami
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Absolwenci uczelni w Bułgarii Kategoria:Bułgarscy generałowie Kategoria:Bułgarskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Bułgarscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1953