Po zakończeniu I wojny światowej, w epoce Republiki Weimarskiej, nastąpiła kolejna zmiana nazwy uczelni, od 1919 funkcjonowała ona jako Akademia Państwowa (Staatliche Akademie), a zwyczajowo była określana jako Akademia Braniewska (Academia Braunsbergensis)Andrzej Kopiczko Vom Lyceum „Hosianum“ bis zur Staatlichen Akademie zu Braunsberg Organisatorische Änderungen und deren Umstände. W latach 30. XX w. uczelnia ta zyskała złą sławę, gdyż była siedliskiem narodowego socjalizmu, prawie wszystkie etaty profesorskie były obsadzone przez kadrę przynależącą do NSDAPGerhard Reifferscheid: Das Bistum Ermland und das Dritte Reich. Böhlau, Köln 1975, s. 36. Przykładem partyjnych wykładowców byli wówczas m.in. Karl Eschweiler, Joseph Lortz czy Hans André – jawnie popierający rodzącą się dyktaturę NSDAP, której byli zresztą też członkamiGerhard Reifferscheid: Das Bistum Ermland und das Dritte Reich. Böhlau, Köln 1975. W tym czasie ks. Arendt musiał się zmagać z silnym oddziaływaniem ideologii nazistowskiej na alumnów seminarium. Na początku udało mu się uporządkować wewnętrzne przepisy seminaryjne dotyczące milczenia, czasu prywatnej nauki, palenia papierosów, odwiedzin, czasu wakacji, urlopów i wyjazdów z seminarium, a także zachorowań.