Najbardziej charakterystycznym detalem architektonicznym budynku są małe kwadratowe i głęboko osadzone okna ułożone najczęściej po dwa na każdą kondygnację na fasadzie od strony ul. Puławskiej. Mają one dwa rozmiary 60 × 60 cm i 90 × 90 cm. W założeniu ich układ ma przypominać perforowaną taśmę, która była wykorzystywane w początkach informatyki do przechowywania danych, co nawiązuje do przedmiotu działalności inwestora. Dodatkowo powodują one, że budynek wydaje się być większym niż w rzeczywistości jest. Elewację budynku tworzy surowa, szara betonowa cegła. Umieszczono na niej siatkę ze stali nierdzewnej, którą pokrywają pnącza winorośli Vitis riparia.
Nagrody i odbiór Budynek otrzymał nagrodę I stopnia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za 1999 rok. Był nominowany do nagrody Życie w Architekturze organizowanej przez czasopismo „Architektura-Murator” w kategorii budynków użyteczności publicznej za okres 1989–1999. W 2006 roku został zaliczony do 20 najbardziej przełomowych „ikon polskiej architektury” wybudowanych po 1989 roku. Znalazł się również w katalogu wystawy „Plany na przyszłość” z 2000 roku wśród przykładów przemian architektonicznych stolicy poprzednich 10 lat.