Dom Pomocy Społecznej im. Tadeusza Piekarza w Harbutowicach – dom pomocy społecznej dla osób dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie powstały w 1993 r. w Harbutowicach.

Historia thumb|250px|Widok na budynki kolonijne thumb|250px|Kolonistki w 1932 r.

Teren zajmowany obecnie przez DPS był przez okres zaborów posiadłością rodziny Lewakowskich. Dwór tej rodziny mieścił się w Izdebniku. Na terenie Harbutowic prowadzone było wyspecjalizowane gospodarstwo ze stawem, hodowlą zwierząt i przetwórstwem rolnym. Kłopoty finansowe Lewakowskich spowodowały konieczność sprzedania dóbr harbutowickich. W 1923 r. Jakub Lewakowski sprzedał budynki podworskie z przyległościami i stawem mieszczanom krakowskim. Staraniem dyrektora Żeńskiego Gimnazjum i Liceum nr X im. Królowej Wandy w Krakowie – Gustawa Leśnodorskiego powstało Stowarzyszenie Kolonii i Wypoczynku Dzieci i Młodzieży w Harbutowicach (do dziś mieszkańcy na to miejsce mówią „kolonia”). Z ośrodka korzystały też uczennice VII Liceum Ogólnokształcącego im. Zofii Nałkowskiej w Krakowie. W lecie i w zimie odbywały się tu kolonie w czasie przerwy szkolnej. W czasie roku szkolnego oddziały Gimnazjum spędzały w Harbutowicach dwa tygodnie, wraz ze zmieniającym się gronem profesorskim.