Hans-Werner Janz (ur. 24 czerwca 1906 w Wydminach, zm. 13 kwietnia 2003 w Wedemark) – niemiecki neurolog i psychiatra.
Życiorys Urodził się w Wydminach koło Giżycka w rodzinie lekarza Eugena Janza (1878–1940). Nie miał rodzeństwa. W styczniu 1914 ojciec został przeniesiony do Nidzicy jako lekarz powiatowy. Po wybuchu I wojny światowej ojciec został powołany do wojska, brał udział m.in. w bitwie pod Tannenbergiem, został odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy. W czasie wojny matka z małym Hansem uciekła przed armią rosyjską do miejscowości Pritzwalk, niedaleko Berlina. Nie przyjęto ich tam życzliwie, ponieważ pochodzili z Prus Wschodnich, nazywano ich „Polakami”. Toteż wkrótce, w grudniu 1914, wyjechali do dzielnicy Berlina Friedenau. Tam rodzina mieszkała do 1917 roku, przeżywając biedę z powodu braków żywności i opału do ogrzewania.