Rozprzestrzenianie się Gatunek (pod nazwą Anabaena raciborskii) w 1912 po raz pierwszy zidentyfikowała Jadwiga Wołoszyńska w próbach pobranych kilkanaście lat wcześniej przez Mariana Raciborskiego z jezior na Jawie. Stąd ta wyspa jest podawana jako miejsce typowe. Prawdopodobnie jednak ma pochodzenie środkowoafrykańskie, skąd ten gatunek lub jego przodkowie rozprzestrzenili się na inne kontynenty. Początkowo uważano, że jest przedstawicielem flory indo-malajskiej, w miarę odkrywania nowych stanowisk uznano, że ma szerokie rozmieszczenie międzyzwrotnikowe i podzwrotnikowe. Z czasem jednak odkrywano kolejne stanowiska w strefie umiarkowanej. Część z nich może mieć pochodzenie naturalne – dotyczy to zwłaszcza jezior leżących na szlakach migracyjnych ptaków, a część może mieć charakter antropogeniczny związany z transportem wodnym. Nie zawsze jest jasne, czy brak wcześniejszych stwierdzeń wynika z prawdopodobnej nieobecności tego gatunku czy ze słabego rozpoznania fykoflory danego obszaru. Pierwsze stanowiska w Europie stwierdzono w latach 30. XX w. Były to jezioro Kastoria i północna część Morza Kaspijskiego. Pierwsze stanowisko stwierdzono w Ameryce w latach 50. XX w. (Wooster Lake w Kansas), a w latach 60. kolejne od Minnesoty po Lago Paranoá. W Afryce pierwsze stwierdzenia pochodzą z lat 50. XX w.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Raphidiopsis raciborskii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.