Bitwa o Wzgórze Amunicyjne (hebr. קרב על גבעת התחמושת, kraw al giwat ha-tachmoszet) – starcie pomiędzy Siłami Obronnymi Izraela a Królewskimi Jordańskimi Siłami Zbrojnymi z 6 czerwca 1967 roku, w trakcie wojny sześciodniowej podczas walk o Jerozolimę.

Zdobycie Wzgórza Amunicyjnego było częścią planu, który nakazywał 55 Brygadzie Spadochronowej zdobycie obszarów leżących na północ od Starego Miasta. Atak na wzgórze rozpoczął się w nocy i po ciężkich walkach zakończył się o świcie. Straty poniesione przez spadochroniarzy przyczyniły się do utrwalenia opinii, iż to oni zdobyli Jerozolimę. Tło historyczne Wybuch wojny sześciodniowej był poprzedzony napięciami izraelsko-arabskimi. Eskalację można było obserwować od 1965 roku, kiedy to Fatah przeprowadził pierwszy atak na izraelskie instalacje, którymi transportowano wodę z Jeziora Galilejskiego na południe kraju. Ponadto w okresie tym nasiliły się izraelsko-syryjskie spory wokół wykorzystywania wody z Jordanu i Jeziora Galilejskiego. Pod koniec 1964 roku Syryjczycy rozpoczęli ostrzał posterunków i gospodarstw izraelskich ze swoich pozycji na Wzgórzach Golan. Doprowadziło to do potyczek granicznych. Nasilające się napięcia doprowadziły Syryjczyków do przekonania o tym, iż Izraelczycy planują zająć Wzgórza Golan.