Remigiusz Kranc, właściwie Bolesław Kranc (ur. 1 listopada 1910 w Krośnie - zm. 5 stycznia 1977 w Krakowie) – polski ksiądz rzymskokatolicki, kapucyn, organizator i dowódca polskiej samoobrony w Ostrogu na Wołyniu, więzień sowieckich łagrów, przełożony prowincji krakowskiej kapucynów.
Syn Jana i Anieli z d. Przybyła. W 1926 r. wstąpił do klasztoru kapucynów w Sędziszowie Małopolskim. Po ukończeniu studiów teologicznych w Krakowie przyjął 29 czerwca 1933 r. święcenie kapłańskie. W latach 1933–1934 uczył w seminarium kapucynów w Rozwadowie, w latach 1934-1936 prowadził budowę kościoła i klasztoru w Drohobyczu. Następnie pracował w parafii Lwów-Zamarstynów. W 1939 r. został skierowany do odzyskanego przez kapucynów klasztoru w Ostrogu nad Horyniem, skasowanego przez władze rosyjskie po Powstaniu Listopadowym. Tutaj został kapelanem stacjonujących w Ostrogu oddziałów Wojska Polskiego - 19 Pułku Ułanów Wołyńskich i batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza.