Dawid Konarski (ur. 17 kwietnia 1564 w Konarzynach, zm. 17 maja 1616 w Oliwie) – polski duchowny katolicki, cysters, opat klasztoru w Oliwie. Odbudował Oliwę po zniszczeniach w 1577, uporządkował życie klasztoru i stworzył podstawy pod okres pomyślności opactwa w XVII i XVIII wieku.

Był synem starosty białoborskiego i hamersztyńskiego Feliksa Konarskiego oraz jego żony Barbary z Żelisławskich, bratem Michała – wojewody pomorskiego, Stanisława – wojewody malborskiego i Feliksa. Siostrzeńcami Dawida Konarskiego byli Adam Trebnic, opat w Oliwie w latach 1616–1630, i Feliks Kos, opat w Pelplinie w latach 1611–1618.

1585–1588 był podskarbim Jana Zamoyskiego i na jego dworze rozpoczął karierę polityczną. Kanonię krakowską otrzymał 1588, ale kiedy przyjął święcenia kapłańskie, nie wiadomo.

1589 został opatem oliwskim na skutek starań biskupa kujawsko-pomorskiego Hieronima Rozdrażewskiego. Po odbyciu nowicjatu w Clairvaux, 25 marca 1590 złożył śluby zakonne na ręce opata pelplińskiego, Leonarda Rembowskiego i 20 sierpnia tegoż roku odprawił prymicje.