Nie można dopuścić, by wiedza o kraju Tolteków stała się ich udziałem.

W historię podróży Eryka zostaje wpleciona legenda o świętym Graalu, kielichu, z którego pił Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy. Graal zostaje utożsamiony z czarodziejskim kotłem Pwyla czy Peredura posiadającym cudowną moc. W tym kotle czy kielichu następuje połączenie się człowieka z Bogiem w nadziei zdobycia nieśmiertelności. Eryk wzięty pod koniec wyprawy do niewoli widzi zamiast świętego Graala kocioł, w którym gotują się zwłoki ludzkiej ofiary, przeznaczone do rytualnego ludożerstwa. Taka jest Eucharystia w skalistej, nieurodzajnej Przeciwziemi, która nie zna uprawy zboża, ani pielęgnowania winnic. Powieść kończy pełen grozy sen pomieszany z jeszcze okrutniejszą rzeczywistością. Eryk bękart zdradził swój obóz i stanął po stronie wielmożów. Z lęku przed potworną śmiercią zgadza się odpokutować swoją zdradę i przyjąć testament Aarona: posłanie Kościoła ubogich do mieszkańców nowego lądu.

Uwagi

Przypisy . . . . . . . .

Bibliografia

Kategoria:Nowa baśń Kategoria:Polskie powieści historyczne Kategoria:Powieści z 1962 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w średniowieczu