poleca mu zarazem jak najszybciej uciekać.
Akt II Lukrecja nadal pragnie zemsty na towarzyszach Gennara za doznaną zniewagę. Posyła im butelkę zatrutego wina, a następnie urządza spektakl: zjawia się na czele inscenizowanej żałobnej procesji przy akompaniamencie pogrzebowej muzyki, aby naigrawać się z przerażenia młodych mężczyzn, którzy właśnie się dowiedzieli, że zostali otruci. Nagle, ku swemu przerażeniu, Lukrecja spostrzega Gennara, który także zdążył napić się zatrutego wina. Tym razem Gennaro odmawia wypicia odtrutki - nie wystarczy jej bowiem dla wszystkich, więc chce umrzeć wraz ze swymi przyjaciółmi. Lukrecja wyznaje mu wówczas, że jest jej synem. Gennaro umiera, Lukrecja zaś pozostaje zrozpaczona po stracie otrutego przez nią samą syna.
Lukrecja Borgia w Polsce Premiera polska Lukrecji Borgii odbyła się w Warszawie w 22 lipca 1843 (reż. Jan Tomasz Seweryn Jasiński). Inscenizacja ta miała dwa wznowienia (1846 i 1865). W 1873 operę wystawiono we Lwowie. Współcześnie utwór został wystawiony w:
Teatrze Wielkim w Łodzi (2004, reż. Maciej Prus) Teatrze Wielkim w Warszawie (2009, reż. Michał Znaniecki)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Lukrecja Borgia (egzemplarz teatralny, 1873) [w:] Śląskiej Bibliotece Cyfrowej [online] [dostęp 2023-10-23]
Kategoria:Opery Gaetana Donizettiego Kategoria:Opery XIX wieku