María de los Ángeles Alvariño González (ur. 3 października 1916 w Ferrol, zm. 29 maja 2005) – hiszpańska biolożka morska, znana m.in. z prac na temat planktonu. W 1952 dołączyła do Hiszpańskiego Instytutu Oceanograficznego, mimo że przyjmowano wtedy tylko mężczyzn. Była pierwszą kobietą w historii, która pracowała na brytyjskim statku badawczym. Jest jedyną hiszpańską naukowczynią wspomnianą w prestiżowej encyklopedii naukowców świata.

życiorys

Była córką pianistki i lekarza. Nauczyła się czytać w wieku 3 lat. W dzieciństwie zainteresowała się medycyną, ale ojciec uważał, że nie jest to zadanie odpowiednie dla kobiety. Tak odkryła biologię.

W roku 1933 zdała licencjat z literatury i nauki na Uniwersytecie Santiago de Compostela. Następnie wyjechała do Madrytu, by kontynuować karierę naukową. Z powodu hiszpańskiej wojny domowej w 1936 musiała wrócić do domu. Nauczyła się wtedy angielskiego, francuskiego i niemieckiego. Zainteresowała się Wybrzeżem Galicyjskim. Pod koniec wojny kontynuowała studia. W 1940 wyszła za mąż za Eugenio Leira Manso, z którym miała później córkę, Marie de los Angeles Leira Alvarino. W 1952 została zatrudniona jako biolożka w Oceanicznym Centrum Vigo. Badała zooplankton, ichiplankton i ikrę sardynek w miejscach, gdzie łowiono śledzie. W 1953 Rada Brytyjska nagrodziła ją stypendium.