Paweł Żółtowski-Cieszkowski, ps. Ogończyk (ur. 24 grudnia 1889 w Niechanowie, zm. 25 lipca 1985 w Krakowie) – polski ziemianin, działacz społeczny, major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, w czasie II wojny światowej jeden z głównych działaczy organizacji konspiracyjnej „Uprawa”.
Życiorys Urodził się w wielkopolskiej rodzinie ziemiańskiej, znanej z zaangażowania patriotycznego i społecznikowskiego; syn Stanisława Żółtowskiego herbu Ogończyk (1849-1908) z Niechanowa i Marii z Sapiehów Kodeńskich herbu Lis (1855-1929) z Knyszyna. W 1931 r. został adoptowany przez Augusta Alfreda Cieszkowskiego, ziemianina i senatora II RP. Od tej pory używał nazwiska Żółtowski-Cieszkowski. Był bratem Adama (1881–1958), filozofa, polityka, Leona (1877–1956), polityka, Tomasza (1897–1935), podporucznika taborów rezerwy, Zofii (1887–1975), Marii (1891–1894) i Jadwigi (1893–1895).
Otrzymał staranne wykształcenie. Ukończył Szkołę Realną w Poznaniu, studiował rolnictwo w Louvain oraz nauki społeczne w Berlinie i Londynie. W 1912 r. rozpoczął służbę wojskowa w armii niemieckiej, w czasie I wojny światowej walczył na frontach zachodnim (od 1914 r.) i wschodnim (od 1915 r.).