Czas siania i czas zbierania – drugi tom cyklu Teodora Parnickiego Nowa baśń wydany w 1962 roku.

O powieści Parnicki pracował na drugim tomem Nowej baśni w pierwszej połowie 1962. Ukończył go w kwietniu. Powieść ukazała się nakładem PIW-u w 1962. Podtytuł utworu pochodzi z Księgi Koheleta w tłumaczeniu Biblii Brzeskiej: Czas rodzenia, czas umierania; czas siania i czas zbierania rzeczy sianych. Powieść napisana w tym samym, co Tylko Beatrycze roku i wydana kilka miesięcy po niej stanowi nawiązanie do pierwszego tomu cyklu, ale właśnie poprzez powieść o Stanisławie.

Tło Akcja umieszczona w XV wieku opowiada o kolejnej historycznie próbie dotarcia do Przeciwziemi. Kolejnym poszukiwaczem Graala jest w niej Iwen Słonina, uważający się za dalekiego potomka Eryka biskupobójcy z pierwszego tomu. Podobnie jak Eryk jest zdrajcą obozu maluczkich. Drugim celem jego wyprawy jest wywiezienie za Atlantyk Joanny d’Arc, potajemnie ocalonej przed stosem i skazanej na wygnanie do Toltecji.