Preferowaną metodą diagnostyczną w przypadku przetok pozamózgowych jest badanie dopplerowskie badanie ultrasonograficzne. Obraz radiologiczny tomografii komputerowej dostarcza bardziej szczegółowych informacji, ale oprócz promieni rentgenowskich wymaga także podania rentgenowskiego środka cieniującego. Czasami stosuje się cyfrową angiografię subtrakcyjną (DSA).
Przetoki opony twardej obrazuje się za pomocą rezonansu magnetycznego (MRT) lub angiografii naczyniowej. Przetoki w płucach można wykryć za pomocą zdjęcia rentgenowskiego, a do szczegółowej wizualizacji przydatna jest angiografia naczyniowa. Inne przetoki tętniczo-żylne można również ocenić angiograficznie z kontrastem lub bez niego.
Leczenie Małe przetoki tętniczo-żylne zwykle początkowo leczy się uciskiem i unieruchomieniem z myślą, że połączenie zamknie się samoistnie. Jednak zazwyczaj konieczne jest interwencyjne zamknięcie połączenia przez użycie specjalnej spirali, lub zatyczki zamykającej przepływ przez przetokę. Może to być utrudnione w przypadku starszych przetok ze względu na zmiany w ścianach naczyń.