Polski ogień przeciwlotniczy był nieskuteczny.
W tym czasie, w rejonie Tczewa, trwały intensywne walki. Po wysadzeniu mostów na Wiśle, walczący w rejonie Tczewa 2 batalion strzelców ppłk. Stanisława Janika został podporządkowany dowódcy 2 pułku szwoleżerów. Około 17.00 dowódca 2 bs otrzymał rozkaz, by o zmroku opuścić Tczew i wycofać się na Swarożyn – Starogard. Początek wycofania został określony na 18.00.
Wieczorem dowódca Armii „Pomorze” podjął decyzję o wycofaniu swoich wojsk z kierunku północnego. Około 23.00 został wydany rozkaz dla GO „Czersk”. Miała ona opuścić dotychczasowe pozycje i przejść na linię Jezior Cekcyńskich. Ten sam rozkaz podporządkowywał OW „Stargard” dowódcy GO „Czersk”. Dowódca GO „Czersk", gen. Stanisław Grzmot-Skotnicki, w swoim rozkazie nakazał dowódcy OW „Starogard" przejść marszem ubezpieczonym w rejon Wierzchucina.
Wychodzący z walki w rejonie Tczewa 2 batalion strzelców pomaszerował przez Czarlin – Swarożyn do Starogardu i późną nocą przybył w rejon rozmieszczenia 2 pułku szwoleżerów. Tu uporządkowano pododdziały i nakarmiono żołnierzy. Kolejny rozkaz nakazywał mu maszerować dalej przez Pączewo – Skórcz do Osia.