Cubryńska Przełączka (, , ) – przełęcz położona na wysokości około 2290 m w bocznej grani Tatr Wysokich odchodzącej od wierzchołka Cubryny (Čubrina) w kierunku południowo-zachodnim. Jest to główna grań odnogi Krywania (Hlavná os hrebeňa Kriváňa) kończąca się na Krywaniu (Kriváň). Cubryńska Przełączka oddziela od siebie wierzchołki Cubryny i Cubrynki. Nie prowadzą na nią żadne znakowane szlaki turystyczne, ale jest ważna dla taterników. Prowadzi przez nią łatwa droga łącząca Hińczową Przełęcz z Przełączką pod Zadnim Mnichem oraz z Doliną Piarżystą.
Na zachodnią stronę, do Doliny Piarżystej, opada z przełączki wielki żleb. Jest kruchy i zawalony śniegiem zwykle do późnego lata. Na wschodnią stronę przełączka opada do Doliny Hińczowej stromą ścianą o wysokości około 120 m. Z piarżysk Doliny Hińczowej lewą częścią tej ściany (patrząc od dołu) ciągnie się na przełączkę i na Cubrynkę system zacięć i załup. Prowadzi nimi jedna z dróg wspinaczkowych.
Pierwsze odnotowane wejścia: latem – Karol Potkański, Ludwik Chałubiński, Kazimierz Bednarz, Jan Fedra, Szymon Tatar (starszy), 6 września 1884 r., zimą – Jan Kazimierz Dorawski, Kazimierz Piotrowski, Adam Sokołowski, 5 kwietnia 1925 r.