Morfologia Owocnik rozpostarty, rozproszony, przyrośnięty. Hymenofor gładki, pod lupą drobno aksamitny z powodu wystających cystyd, brzeg włóknisty lub przerzedzony. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny, strzępki ze sprzążkami, cienkościenne, o szerokości 3–4 µm, strzępki subikulum drobno splecione i rozgałęzione, strzępki subhymenium gęsto upakowane w strukturę prostopadłą do podłoża. Cystydy wrzecionowate, 60–150 × 10–18 µm, grubościenne, silnie inkrustowane na całej długości, niektóre wystające ponad podstawki, inne zamknięte w warstwie subhymenium, czasami zdarzają się stefanocysty. Podstawki niemal maczugowate, 20–30 × 5–6 µm, cienkościenne, z 4 sterygmami i sprzążką bazalną. Bazydiospory wąsko elipsoidalne, lekko zakrzywione, 7–10 × 3,5–5 µm, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne.
Zasięg występowania i siedlisko Gatunek kosmopolityczny, występujący na wszystkich kontynentach, łącznie z Antarktydą. W Polsce pospolity.
Nadrzewny saprotrof. Występuje w różnego typu lasach na leżących na ziemi pniach i gałęziach drzew liściastych i iglastych. Gatunki Peniophorella są także grzybami nicieniobójczymi. Świadczy o tym obecność stefanocyst, które są specjalną strukturą strzępek mającą zdolność przyklejania się do ciała nicieni.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Rickenellaceae