Gmach architektonicznie prezentuje cechy stylu neoklasycystycznego (bądź neorenesansu klasycyzującego). Reprezentacyjna fasada gmachu jest siedmioosiowa. W jej przyziemiu znajduje się cokół, natomiast na parterze podzielona jest parami pilastrów pomiędzy którymi znajdują się wysokie okna. Okna w drugiej i trzeciej kondygnacji objęte są w proste opaski w postaci wolich oczek. Powyżej, między drugą a trzecią kondygnacją znajduje się poziomy pas wypełniony ornamentem roślinnym. Fasadę wieńczy gzyms koronujący z dekoracją o motywach antycznych, perełek i wolich oczek.
Elewacja tylna jest dziewięcioosiowa. W przyziemiu znajduje się cokół, a na dwóch skrajnych osiach pseudoryzality. Okna dwóch dolnych kondygnacji pseudoryzalitów objęte są w pilastry. Na osi środkowej pod oknami górnej kondygnacji znajdują się balkony. Okna są objęte prostymi opaskami, a elewację wieńczy gzyms analogiczny jak na fasadzie. Elewacja południowa jest trzyosiowa i znajduje się na niej płycina z motywem rogu obfitości, a północna przysłonięta jest częściowo przylegającą do niej oficyną.
Na parterze pierwotnie gmach mieścił dużą salę operacji bankowych, a na wyższych kondygnacjach mieściły się mieszkania dla dyrektora banku oraz dla urzędników. Z tylu znajdował się duży ogród.