Palaeomarachne – wymarły rodzaj stawonogów z podtypu szczękoczułkopodobnych i gromady kikutnic. Obejmuje tylko jeden opisany gatunek, Palaeomarachne granulata. Żył w ordowiku późnym.

Taksonomia i ewolucja Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2013 roku przez Davida M. Rudkina, Michaela B. Cuggy’ego, Grahama A. Younga i Deborę P. Thompson na łamach „Journal of Paleontology”. Opisu dokonano na podstawie skamieniałości datowanych na odpowiadający późnemu katowi richmond w ordowiku późnym, które odnaleziono w ogniwie Williams formacji Stony Mountains na terenie Grand Rapids Uplands w kanadyjskiej Manitobie. Wszystkie skamieniałości są fragmentami wylinki. Nazwa rodzajowa to zbitka przedrostka palaeo-, pochodzącego od starogreckiego przymiotnika palaios „pradawny”, łacińskiego przymiotnika marinus, oznaczającego „morski” oraz imienia mitologicznej Arachne.