W przeciwieństwie do znanych form dorosłych innych kikutnic Palaeomarachne odznaczał się głowowym rejonem ciała niejednolitym, podzielonym silnymi bruzdami poprzecznym na pięć następujących po sobie, przypominających segmenty elementów o różnej budowie. Brak było ryjka. Pierwszy z elementów był największy, odwrotnie T-kształtny lub szeroko-kotwicowaty – przednie ⅔ przypadały na „trzon” mający równoległe boki i zaopatrzony w nasady szczękoczułków (cheliforów), a tylna ⅓ tworzyła „poprzeczkę” o lekko łukowatej krawędzi tylnej i zaopatrzoną w nogogłaszczki. Drugi element był krótki i prawie tak szeroki jak pierwszy, zwężający się ku prostej krawędzi tylnej, przypuszczalnie zaopatrzony w pośrodkowy wzgórek oczny. Elementy trzeci i czwarty były tak szerokie jak drugi, ale jeszcze krótsze. Piąty element był tak szeroki jak poprzedni, ale niemal trzykrotnie od niego dłuższy. Przysadzisty region tułowiowy zbudowany był z co najmniej czterech segmentów, każdy podzielony podłużnymi bruzdami na część osiową i duże wyrostki boczne. W przeciwieństwie do pozostałych znanych form dorosłych kikutnic pierwszy segment tułowia niezlany był z głową w cefalosomę. Części osiowe segmentu pierwszego i drugiego były mniej więcej prostokątne, trzeciego prawie trapezowata, a czwartego rombowata.