W styczniu 1945 został wezwany do sztabu admirała d'Argenlieu (dowodzącego siłami francuskiej marynarki wojennej na Morzu Północnym), a w kwietniu awansował na stopień komandora podporucznika (capitaine de corvette). Towarzyszył admirałowi na konferencji w San Francisco, a następnie w Indochinach, kiedy jego przełożony został mianowany Wysokim Komisarzem.
W czerwcu 1947 został dyrektorem studiów w école navale, później zajmował rożne stanowiska, dowodził między innymi niszczycielem eskortowym „Sénégalais” oraz niszczycielem „Kléber”. W październiku 1949 awansował do rangi komandora porucznika (capitaine de frégate). W 1953 odszedł z marynarki wojennej jako komandor rezerwy (capitaine de vaisseau de réserve).
Dołączył do firmy Shell, dla której projektował tankowce. W 1975 przeszedł na emeryturę. Zmarł w Crozon 9 września 2014.
Twórczość