W 1893 roku akcje De Beers jako spółki publicznej weszły do obiegu na giełdzie papierów wartościowych w Johannesburgu (JSE).
Na początku XX wieku pozycji De Beers na rynku światowym zagrażały kolejne odkrycia pokładów diamentów, m.in. w Transwalu (1902), Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej (ob. Namibia, 1908), Portugalskiej Afryce Zachodniej (ob. Angola, 1912) i Kongu Belgijskim (ob. Demokratyczna Republika Konga, 1912). W 1929 roku w następstwie przejęcia większości udziałów w De Beers przez spółkę Anglo American oraz Ernesta Oppenheimera, ten ostatni mianowany został prezesem De Beers. Gwałtowny wzrost światowej produkcji za sprawą nowo odkrytych złóż, przy jednoczesnym zaniku popytu wynikającym z rozpoczynającego się wielkiego kryzysu (1929–1933), doprowadziły do załamania cen diamentów. Pod kierownictwem Oppenheimera, w 1934 roku De Beers założyło spółkę (działającą też pod nazwą Central Selling Organization, CSO), pośredniczącą między producentami diamentów a sprzedawcami detalicznymi. Podobnie jak w przypadku poprzedzającego ją syndykatu, jej podstawowymi celami były kontrola nad światowym rynkiem diamentów i stabilizacja cen.