Komórki wierzchołkowe napęczniałe do 5 µm, o gładkich lub lekko szorstkich ściankach, szkliste do blado żółtawobrązowych, z ziarnistą zawartością i licznymi wakuolami.
Na podkładkach tworzy także acerwulusy o średnicy 1,0–3,0 mm, blado pomarańczowo-brązowe, po wyschnięciu ciemno pomarańczowobrązowe. Powstają na nich białe, mączyste masy makrokonidiów. Są szeroko elipsoidalne, elipsoidalne lub gruszkowate, proste lub lekko zakrzywione, zaokrąglone na końcach, z wąską, wystającą blizną u podstawy, cienkościenne, początkowo cienkościenne, bezprzegrodowe, szkliste, wypełnione licznymi kropelkami oleju, o średniej wielkości 22,7–23,9 × 10,9–12,0 µm, w stanie dojrzałym z 1(–3) przegrodami. Tworzą się także cylindryczne, proste lub zagięte, szkliste mikrokonidia o wymiarach 10–13,5 × 1,5–2 µm.
Zasięg występowania i siedlisko Występuje głównie w Ameryce Północnej i Europie, nieliczne stanowiska podano także na pozostałych kontynentach (poza Antaktydą). W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła 6 stanowisk, w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów.