Parafizy nitkowate, z przegrodami, tępe, proste lub rozgałęzione, czasem zespalające się w części bliższej, o szerokości 1,5–4,0 µm, szkliste, o gładkich ściankach. Ich komórki wierzchołkowe są często regularnie lub nieregularnie napęczniałe do 4–10 µm, ze szklistymi do brązowych ściankami, gładkimi lub delikatnie chropowatymi, zawartością ziarnistą lub z dużymi kropelkami oleju i wakuolami.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Dermateaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Rodzaj Pezicula utworzyli Louis René Tulasne i Charles Tulasne w 1865 r. Gatunkiem typowym jest Pezicula carpinea (Pers.) Tul. ex Fuckel 1870. Synonimy:
Polską nazwę rodzaju nadała w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego. Gatunki występujące w Polsce Pezicula acericola (Peck) Peck ex Sacc. & Berl. 1885 – kustrzebnianka klonowa Pezicula alni (Fuckel) Rehm 1912 Pezicula carpinea (Pers.) Tul. ex Fuckel 1870 – kustrzebnianka grabowa Pezicula cinnamomea (DC.) Sacc. 1889 Pezicula coryli (Tul.) Tul. & C. Tul. 1865 Pezicula corylina J.W. Groves 1938 Pezicula eucrita (P. Karst.) P.