Hidźry wykonują wiele obrzędów sakralnych w czasie ceremonii zaślubin oraz po narodzinach dziecka płci męskiej. Na obrzędy te przychodzą zwykle bez zaproszenia, ale ich obecność (związana z muzyką, śpiewem i zawierającym aluzje seksualne tańcem) wróży szczęście i płodność. Za ich obecność należy się im więc zwyczajowo wynagrodzenie. Powszechna jest wiara w ponadnaturalne moce hidźr, dlatego wszyscy boją się je obrazić, co niechybnie przyniosłoby nieszczęście.
W muzułmańskich społeczeństwach subkontynentu indyjskiego hidźry były silnie związane z klasami panującymi, pełniąc rozmaite role w pałacach: czy to służących, czy to partnerek seksualnych mężczyzn z elit – było to dość często spotykane jeszcze do lat 50. XX wieku.
W epoce kolonialnej zależności od Wielkiej Brytanii nastąpił pewien wpływ zachodniego sposobu myślenia, który pogorszył położenie hidźr i wniósł traktowanie ich sposobu życia jako swego rodzaju zboczenia czy nawet przestępstwa. Skierowane przeciwko nim ustawodawstwo zostało jednak zniesione po odzyskaniu niepodległości przez Indie.