Ismelia wieńcowa, złocień trójbarwny (Ismelia carinata (Schousb.) Sch.Bip.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Zaliczany do monotypowego rodzaju ismelia Ismelia lub włączany do rodzaju Glebionis. Jest endemitem Maroka, gdzie rośnie na wydmach i nizinach wzdłuż wybrzeża atlantyckiego. Roślina jest popularnie uprawiana jako ozdobna dla okazałych kwiatostanów, w tym także w różnych, wielobarwnych odmianach. W Chinach młode pędy spożywane są jako warzywo. Dziczeje z upraw i jako gatunek introdukowany występuje w różnych krajach północnej Afryki, Europy, Azji i w zachodniej części Ameryki Północnej.
Morfologia left|thumb|Kwiatostan Pokrój Roślina jednoroczna o pędzie nagim, wysokości zwykle do 40 cm, rzadziej do 1 m, prosto wzniesionym, słabo rozgałęzionym. Liście Skrętoległe. Dolne i środkowe siedzące, przy czym najniższe zamierają w czasie kwitnienia. Blaszka nieco mięsista, głęboko pierzasto podzielona, pojedynczo lub podwójnie, z odcinkami trójdzielnymi. Końcowe odcinki równowąskie lub jajowate. Liście osiągają do 10 cm długości. Kwiaty Zebrane w koszyczki na szczytach pędu pojedyncze lub zebrane po kilka w luźne baldachogrono. Okrywa kubeczkowata, o średnicy od 1,5 do 3 cm. Pokryta listkami obłonionymi na brzegu, wyrastającymi w czterech rzędach.