Powszechna deklaracja praw człowieka, proklamowana przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w Rezolucji 217 A (III) z 10 grudnia 1948 r., stwierdza w preambule, iż "uznanie przyrodzonej godności oraz równych i niezbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej jest podstawą wolności, sprawiedliwości i pokoju świata", zaś artykuł 1 brzmi "wszyscy ludzie rodzą się równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni postępować wobec innych w duchu braterstwa."
Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (1966) wymaga, by każda osoba pozbawiona wolności była traktowana z poszanowaniem przyrodzonej godności człowieka (art. 10) i by nikt nie był narażony na bezprawne zamachy na jego cześć i dobre imię (art. 17)Inne przykłady: Godność jednostki w aktach międzynarodowej ochrony praw człowieka.
W nauczaniu Kościoła katolickiego Od czasów Soboru Watykańskiego II godność człowieka stała się fundamentem prawa kanonicznego. Źródłem godności człowieka jest fakt, iż Bóg stworzył człowieka "na swój obraz" (Rdz 1,27) kocha wszystkich ludzi (por. Dz 10,34-35; J 1,9; Mt 5,45) oraz że wszyscy ludzie zostali odkupieni przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa (por.