Twarz księżyca – trzeci tom trylogii Teodora Parnickiego Twarz księżyca wydany w 1967 roku.

O powieści Pod koniec 1961, po ukończeniu drugiego tomu trylogii, Parnicki podpisał umowę z Pax-em na wydanie trzeciego tomu. Pracował nad nim i nad drugim tomem Nowej baśni w pierwszej połowie 1962. Po powrocie z Polski do Meksyku w lipcu 1966 powrócił do powieści, którą pisał tym razem równolegle z piątym tomem Nowej baśni. Pracę nad pierwszą częścią powieści ukończył 2 listopada, a nad drugą 17 grudnia 1966. Powieść ukazała się staraniem Pax-u w następnym roku w nakładzie 10.000 egzemplarzy.

Zjazd Mitroanidów Trzeci tom Twarzy księżyca jest protokołem zjazdu Mitroanidów, odbywającego się, dzięki gościnności kagana Chazarów w górach Kaukazu w ruinach dawnego Mitreum Chozroesa w prawie pięćset lat po śmierci Mitroanii, założycielki rodu. Siedem rozdziałów książki to protokół siedmiu całodniowych posiedzeń. Rozdziały są poprzedzielane przez Intermezza, składające się z zapisów sporządzonych przez bohaterów nocą. W powieści nie występuje narrator, nawet epilog jest listem jednego z bohaterów. Czytelnik wie tylko tyle ile mówią i piszą bohaterowie. Zadanie utrudnia mu dodatkowo fakt, że w dyspucie występują sześćdziesiąt cztery anonimowe osoby, oznaczone tylko numerami.