Armada de República Dominicana (Marynarka Wojenna Republiki Dominikańskiej) – marynarka wojenna Dominikany, część sił zbrojnych tego państwa.
Głównymi bazami są Las Calderas, Santo Domingo i Haina.
Historia 1900–1945 Po uzyskaniu niepodległości pod koniec XIX wieku, Dominikana utworzyła małą marynarkę wojenną, której najsilniejszymi jednostkami na początku XX wieku było kilka niewielkich kanonierek. Największą z nich była „Restauracion” z 1898 roku, o wyporności 1000 ton, uzbrojona w działa kalibru 120 mm. Kres ówczesnej marynarce Dominikany przyniosła okupacja kraju przez wojska amerykańskie między 1916 a 1924 rokiem.
Dominikana nie posiadała następnie sił morskich aż do stycznia 1934 roku, kiedy przybyły kupione w USA dwa małe kutry patrolowe. Dekretem prezydenta Rafaela Trujillo z 2 lutego 1938 roku powołano ponownie marynarkę wojenną. Do tego czasu liczyła już siedem przybrzeżnych kutrów patrolowych, uzbrojonych w broń maszynową (CG-1 – CG-7), a ósmy zbudowano w 1941 roku w Dominikanie. W skład marynarki wchodził ponadto transportowiec „Presidente Trujillo” i uzbrojony jacht „Ramsis”. Podczas II wojny światowej, Dominikana w grudniu 1941 roku po ataku japońskim na USA wypowiedziała wojnę państwom Osi.