Paweł Musioł (ur. 30 grudnia 1905 w Lesznej Górnej, zm. 19 lutego 1943 w Katowicach) – polski polityk, publicysta, historyk literatury śląskiej, nauczyciel.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Józefa i Zuzanny z Waliczków. W 1923 debiutował nowelą Zemsta na łamach „Gwiazdki Cieszyńskiej”. Studiował w latach 1926–1930 na Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem Ignacego Chrzanowskiego, uzyskując w 1930 dyplom magistra filozofii. Pracował następnie jako nauczyciel języka polskiego i historii w Państwowym Gimnazjum Żeńskim im. Jana III Sobieskiego w Tarnowskich Górach (1930–1932), w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Królewskiej Hucie (1932–1935) i w Państwowym Gimnazjum w Mysłowicach (od 1936).
Jako student działał w Towarzystwie Wzajemnej Pomocy Uczniów UJ „Bratniak”, w latach 1928–1930 był prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Akademików Polskich na Śląsku „Znicz” – organizacji skupiającej studentów-cieszyniaków. Nawiązał kontakty z Władysławem Orkanem, Zofią Kossak i Gustawem Morcinkiem. W 1929 wszedł do redakcji wznowionego wówczas kwartalnika „Zaranie Śląskie”.