Władysław Maciej Drecki (ur. 19 maja 1915 w Słupi, zm. 13 września 1943 w Milazzo) – kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Mieczysława i Janiny z domu Dulęba. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum Kielcach i w 1936 r. został skierowany na kurs unitarny w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. W 1937 r. rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa. Szkołę ukończył w 1939 r. z 149. lokatą. Został skierowany na kurs wyższego pilotażu w Ułężu, który ukończył w czerwcu. Został przydzielony do 111 eskadry myśliwskiej.
Z chwilą wybuchu II wojny światowej walczył w składzie Brygady Pościgowej. 4 września trzykrotnie startował do walki. Nad Kampinosem, w starciu z Ju 87, został ranny w rękę i nogę, ale zdołał powrócić na macierzyste lotnisko w Zaborowie. Przy lądowaniu rozbił swojego P.11c (nr ser. 8.46). Został przetransportowany do szpitala w Warszawie, 6 września został ewakuowany do Chełma. 16 września połączył się z eskadrą i przekroczył granicę z Rumunią w Śniatyniu. W wojnie obronnej wykonał dziesięć lotów bojowych, za udział w walkach został odznaczony Krzyżem Walecznych.