Liu Qiang miał kilka razy pisać do ojca protestując przeciwko jego nadmiernej łaskawości, ale cesarz naciskał, jedynie pokazując z dumą jego listy swoim doradcom.
W 54 cesarz odwiedził księstwo Lu i na początku 56 wszyscy jego synowie przybyli do Luoyangu, by świętować Nowy Rok. Następnie Liu Qiang towarzyszył Guangwu w jego podróży na wschód, której kulminacją było dokonanie ofiar Feng Shan na świętej górze Tai Shan. Nie ma powodu, by widzieć w tym zachowaniu coś innego niż przejawy ojcowskiej łaskawości w stosunku do najstarszego syna, jednak wydaje się, iż na łożu śmierci Guangwu zorientował się, że jego intencje mogą zostać opacznie zrozumiane. Dlatego wydał edykt testamentalny, nakazujący by Wielki Komendant (太尉, taiwei) Zhao Xi, najstarszy ze stojących na czele cesarskiej biurokracji Trzech Ekscelencji, przejął przewodnictwo nad procedurą sukcesji i stwierdzający, że jego następca Liu Zhuang ma natychmiast objąć władzę. Według Rafe de Crespigny’ego „była to trudna sytuacja dla obu braci”.