W latach 1950–1991 pracowała w Warszawskim Klubie Narciarskim (WKN) jako sekretarka, kierowniczka biura, członkini zarządu, kierowniczka obozów narciarskich dla dzieci. Honorowa członkini WKN. W latach 1953–1956 trenowała narciarstwo w sekcji biegowej. W 1954 i 1955 zdobyła mistrzostwo Warszawy w biegu na 10 km. Startowała w Mistrzostwach Polski. Była sędzią narciarskim klasy związkowej (najwyższej) dyscyplin: skoki, biegi oraz zjazdy. Członkini Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Na przełomie lat 80/90, aktywnie wspierała środowiska opozycyjne. Następnie pracowała w sekretariacie Światowego Związku Żołnierzy AK.
Córka Stanisława Wehra i Marii z domu Niemirowicz-Szczytt. Siostra . Od 1947 żona Jerzego Wilgata, matka syna (ur. 1958).
Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Odznaczenia 1997 – Medal za Długoletnie Pożycie MałżeńskiePostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 lutego 1997 r. o nadaniu odznaczeń (). 2013 – Krzyż z Mieczami Orderu Krzyża Niepodległości 2023 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz środowiska narciarskiego”Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 2023 r. nr rej.