Uzbrojenie artyleryjskie stanowi automatyczne działo uniwersalne kalibru 100 mm A-190-01 o długości lufy 59 kalibrów, w wieży na dziobie, z zapasem amunicji 320 nabojów. Tworzy ono system artyleryjski A-190-5P-10 Uniwiersał-Puma. Do zwalczania okrętów służy przede wszystkim osiem wyrzutni pocisków przeciwokrętowych 3M24 Uran, w czterech blokach po cztery wyrzutnie rurowe umieszczonych na nadbudówce, skierowanych na przeciwległe burty, osłoniętych opuszczanymi nadburciami. Pociski te mają zasięg 130 km i naprowadzane są aktywnie radiolokacyjnie.
Zasadniczym środkiem obrony przeciwlotniczej jest dwunastokomorowa pionowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych średniego zasięgu 9K96.2-2 Polimient-Riedut, składająca się z trzech czterowyrzutniowych bloków. Mogą one przenosić 12 pocisków 9M96 o zasięgu do 40 km lub 9M96D o zasięgu (deklarowanym według producenta) do 120 km. W każdej wyrzutni można alternatywnie przenosić po cztery pociski bliskiego zasięgu 9M100 samonaprowadzające się na podczerwień o zasięgu do 15 km (maksymalnie 48 rakiet). Może je uzupełniać osiem przenośnych zestawów bardzo bliskiego zasięgu 9K38 Igła (32 pociski 9M39) o zasięgu do 5,5 km.